Conjugation of nabuzować
na.buˈzɔ.vat͡ɕto become overly stoked (to become too emotional or engaged) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | nabuzować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | nabuzowałem |
| ty | nabuzowałeś |
| on / ona / ono | nabuzował |
| my | nabuzowaliśmy |
| wy | nabuzowaliście |
| oni / one | nabuzowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | nabuzowałam |
| ty | nabuzowałaś |
| on / ona / ono | nabuzowała |
| my | nabuzowałyśmy |
| wy | nabuzowałyście |
| oni / one | nabuzowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | nabuzowało |
Czas przyszły
| ja | nabuzuję |
| ty | nabuzujesz |
| on / ona / ono | nabuzuje |
| my | nabuzujemy |
| wy | nabuzujecie |
| oni / one | nabuzują |
Tryb rozkazujący
| ty | nabuzuj |
| my | nabuzujmy |
| wy | nabuzujcie |