Conjugation of nabyć
ˈna.bɘt͡ɕzdobyć jakąś umiejętność, osiągnąć coś, dojść do czegoś Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | nabyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | nabyłem |
| ty | nabyłeś |
| on / ona / ono | nabył |
| my | nabyliśmy |
| wy | nabyliście |
| oni / one | nabyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | nabyłam |
| ty | nabyłaś |
| on / ona / ono | nabyła |
| my | nabyłyśmy |
| wy | nabyłyście |
| oni / one | nabyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | nabyło |
Czas przyszły
| ja | nabędę |
| ty | nabędziesz |
| on / ona / ono | nabędzie |
| my | nabędziemy |
| wy | nabędziecie |
| oni / one | nabędą |
Tryb rozkazujący
| ty | nabądź |
| my | nabądźmy |
| wy | nabądźcie |