Conjugation of nabawiać
naˈba.vjat͡ɕto contract (e.g. a disease), to develop Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | nabawiać |
Czas teraźniejszy
| ja | nabawiam |
| ty | nabawiasz |
| on / ona / ono | nabawia |
| my | nabawiamy |
| wy | nabawiacie |
| oni / one | nabawiają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | nabawiałem |
| ty | nabawiałeś |
| on / ona / ono | nabawiał |
| my | nabawialiśmy |
| wy | nabawialiście |
| oni / one | nabawiali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | nabawiałam |
| ty | nabawiałaś |
| on / ona / ono | nabawiała |
| my | nabawiałyśmy |
| wy | nabawiałyście |
| oni / one | nabawiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | nabawiało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę nabawiał |
| ty | będziesz nabawiał |
| on / ona / ono | będzie nabawiał |
| my | będziemy nabawiali |
| wy | będziecie nabawiali |
| oni / one | będą nabawiali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę nabawiała |
| ty | będziesz nabawiała |
| on / ona / ono | będzie nabawiała |
| my | będziemy nabawiały |
| wy | będziecie nabawiały |
| oni / one | będą nabawiały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie nabawiało |
Tryb rozkazujący
| ty | nabawiaj |
| my | nabawiajmy |
| wy | nabawiajcie |