Conjugation of nabałaganić
na.ba.waˈɡa.ɲit͡ɕto clutter up, to make a mess (to make physical disorder somewhere) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | nabałaganić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | nabałaganiłem |
| ty | nabałaganiłeś |
| on / ona / ono | nabałaganił |
| my | nabałaganiliśmy |
| wy | nabałaganiliście |
| oni / one | nabałaganili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | nabałaganiłam |
| ty | nabałaganiłaś |
| on / ona / ono | nabałaganiła |
| my | nabałaganiłyśmy |
| wy | nabałaganiłyście |
| oni / one | nabałaganiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | nabałaganiło |
Czas przyszły
| ja | nabałaganię |
| ty | nabałaganisz |
| on / ona / ono | nabałagani |
| my | nabałaganimy |
| wy | nabałaganicie |
| oni / one | nabałaganią |
Tryb rozkazujący
| ty | nabałagań |
| my | nabałagańmy |
| wy | nabałagańcie |