HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← marnieć — definición

Conjugation of marnieć

Regular CEFR B1
/ˈmar.ɲɛt͡ɕ/

tracić wartość, stawać się marnym Ver definición completa →

Aspekt niedokonany

Bezokolicznik
marnieć
Czas teraźniejszy
ja marnieję
ty marniejesz
on / ona / ono marnieje
my marniejemy
wy marniejecie
oni / one marnieją
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja marniałem
ty marniałeś
on / ona / ono marniał
my marnieliśmy
wy marnieliście
oni / one marnieli
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja marniałam
ty marniałaś
on / ona / ono marniała
my marniałyśmy
wy marniałyście
oni / one marniały
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono marniało
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
ja będę marniał
ty będziesz marniał
on / ona / ono będzie marniał
my będziemy marnieli
wy będziecie marnieli
oni / one będą marnieli
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
ja będę marniała
ty będziesz marniała
on / ona / ono będzie marniała
my będziemy marniały
wy będziecie marniały
oni / one będą marniały
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
ono będzie marniało
Tryb rozkazujący
ty marniej
my marniejmy
wy marniejcie

Más conjugaciones

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary