HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← marnieć — definition

Conjugation of marnieć

Regular CEFR B1
ˈmar.ɲɛt͡ɕ

tracić wartość, stawać się marnym Ver definición completa →

Aspekt niedokonany

Bezokolicznik
marnieć
Czas teraźniejszy
ja marnieję
ty marniejesz
on / ona / ono marnieje
my marniejemy
wy marniejecie
oni / one marnieją
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja marniałem
ty marniałeś
on / ona / ono marniał
my marnieliśmy
wy marnieliście
oni / one marnieli
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja marniałam
ty marniałaś
on / ona / ono marniała
my marniałyśmy
wy marniałyście
oni / one marniały
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono marniało
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
ja będę marniał
ty będziesz marniał
on / ona / ono będzie marniał
my będziemy marnieli
wy będziecie marnieli
oni / one będą marnieli
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
ja będę marniała
ty będziesz marniała
on / ona / ono będzie marniała
my będziemy marniały
wy będziecie marniały
oni / one będą marniały
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
ono będzie marniało
Tryb rozkazujący
ty marniej
my marniejmy
wy marniejcie

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary