Conjugation of marnować
/marˈnɔ.vat͡ɕ/wykorzystywać w sposób, który nie przynosi korzyści Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | marnować |
Czas teraźniejszy
| ja | marnuję |
| ty | marnujesz |
| on / ona / ono | marnuje |
| my | marnujemy |
| wy | marnujecie |
| oni / one | marnują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | marnowałem |
| ty | marnowałeś |
| on / ona / ono | marnował |
| my | marnowaliśmy |
| wy | marnowaliście |
| oni / one | marnowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | marnowałam |
| ty | marnowałaś |
| on / ona / ono | marnowała |
| my | marnowałyśmy |
| wy | marnowałyście |
| oni / one | marnowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | marnowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę marnował |
| ty | będziesz marnował |
| on / ona / ono | będzie marnował |
| my | będziemy marnowali |
| wy | będziecie marnowali |
| oni / one | będą marnowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę marnowała |
| ty | będziesz marnowała |
| on / ona / ono | będzie marnowała |
| my | będziemy marnowały |
| wy | będziecie marnowały |
| oni / one | będą marnowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie marnowało |
Tryb rozkazujący
| ty | marnuj |
| my | marnujmy |
| wy | marnujcie |