HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← marnotrawić — definition

Conjugation of marnotrawić

Regular CEFR C1
mar.nɔˈtra.vit͡ɕ

nie wykorzystywać rzeczy (częściowo lub wcale), nieoszczędnie gospodarować Ver definición completa →

Aspekt niedokonany

Bezokolicznik
marnotrawić
Czas teraźniejszy
ja marnotrawię
ty marnotrawisz
on / ona / ono marnotrawi
my marnotrawimy
wy marnotrawicie
oni / one marnotrawią
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja marnotrawiłem
ty marnotrawiłeś
on / ona / ono marnotrawił
my marnotrawiliśmy
wy marnotrawiliście
oni / one marnotrawili
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja marnotrawiłam
ty marnotrawiłaś
on / ona / ono marnotrawiła
my marnotrawiłyśmy
wy marnotrawiłyście
oni / one marnotrawiły
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono marnotrawiło
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
ja będę marnotrawił
ty będziesz marnotrawił
on / ona / ono będzie marnotrawił
my będziemy marnotrawili
wy będziecie marnotrawili
oni / one będą marnotrawili
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
ja będę marnotrawiła
ty będziesz marnotrawiła
on / ona / ono będzie marnotrawiła
my będziemy marnotrawiły
wy będziecie marnotrawiły
oni / one będą marnotrawiły
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
ono będzie marnotrawiło
Tryb rozkazujący
ty marnotraw
my marnotrawmy
wy marnotrawcie

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary