HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← marnotrawić — definición

Conjugation of marnotrawić

Regular CEFR C1
/mar.nɔˈtra.vit͡ɕ/

nie wykorzystywać rzeczy (częściowo lub wcale), nieoszczędnie gospodarować Ver definición completa →

Aspekt niedokonany

Bezokolicznik
marnotrawić
Czas teraźniejszy
ja marnotrawię
ty marnotrawisz
on / ona / ono marnotrawi
my marnotrawimy
wy marnotrawicie
oni / one marnotrawią
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja marnotrawiłem
ty marnotrawiłeś
on / ona / ono marnotrawił
my marnotrawiliśmy
wy marnotrawiliście
oni / one marnotrawili
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja marnotrawiłam
ty marnotrawiłaś
on / ona / ono marnotrawiła
my marnotrawiłyśmy
wy marnotrawiłyście
oni / one marnotrawiły
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono marnotrawiło
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
ja będę marnotrawił
ty będziesz marnotrawił
on / ona / ono będzie marnotrawił
my będziemy marnotrawili
wy będziecie marnotrawili
oni / one będą marnotrawili
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
ja będę marnotrawiła
ty będziesz marnotrawiła
on / ona / ono będzie marnotrawiła
my będziemy marnotrawiły
wy będziecie marnotrawiły
oni / one będą marnotrawiły
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
ono będzie marnotrawiło
Tryb rozkazujący
ty marnotraw
my marnotrawmy
wy marnotrawcie

Más conjugaciones

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary