Conjugation of korelować
kɔ.rɛˈlɔ.vat͡ɕmieć związek, być powiązanym, współzależeć Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | korelować |
Czas teraźniejszy
| ja | koreluję |
| ty | korelujesz |
| on / ona / ono | koreluje |
| my | korelujemy |
| wy | korelujecie |
| oni / one | korelują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | korelowałem |
| ty | korelowałeś |
| on / ona / ono | korelował |
| my | korelowaliśmy |
| wy | korelowaliście |
| oni / one | korelowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | korelowałam |
| ty | korelowałaś |
| on / ona / ono | korelowała |
| my | korelowałyśmy |
| wy | korelowałyście |
| oni / one | korelowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | korelowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę korelował |
| ty | będziesz korelował |
| on / ona / ono | będzie korelował |
| my | będziemy korelowali |
| wy | będziecie korelowali |
| oni / one | będą korelowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę korelowała |
| ty | będziesz korelowała |
| on / ona / ono | będzie korelowała |
| my | będziemy korelowały |
| wy | będziecie korelowały |
| oni / one | będą korelowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie korelowało |
Tryb rozkazujący
| ty | koreluj |
| my | korelujmy |
| wy | korelujcie |