Conjugation of koronować
kɔ.rɔˈnɔ.vat͡ɕprzekazywać uroczyście najwyższą władzę poprzez nakładanie korony na głowę przyszłego panującego Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | koronować |
Czas teraźniejszy
| ja | koronuję |
| ty | koronujesz |
| on / ona / ono | koronuje |
| my | koronujemy |
| wy | koronujecie |
| oni / one | koronują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | koronowałem |
| ty | koronowałeś |
| on / ona / ono | koronował |
| my | koronowaliśmy |
| wy | koronowaliście |
| oni / one | koronowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | koronowałam |
| ty | koronowałaś |
| on / ona / ono | koronowała |
| my | koronowałyśmy |
| wy | koronowałyście |
| oni / one | koronowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | koronowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę koronował |
| ty | będziesz koronował |
| on / ona / ono | będzie koronował |
| my | będziemy koronowali |
| wy | będziecie koronowali |
| oni / one | będą koronowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę koronowała |
| ty | będziesz koronowała |
| on / ona / ono | będzie koronowała |
| my | będziemy koronowały |
| wy | będziecie koronowały |
| oni / one | będą koronowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie koronowało |
Tryb rozkazujący
| ty | koronuj |
| my | koronujmy |
| wy | koronujcie |