Conjugation of korkować
kɔrˈkɔ.vat͡ɕkorkować się → o drodze zatykać się/blokować się samochodami, których jest zbyt dużo, by mogły swobodnie przejechać Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | korkować |
Czas teraźniejszy
| ja | korkuję |
| ty | korkujesz |
| on / ona / ono | korkuje |
| my | korkujemy |
| wy | korkujecie |
| oni / one | korkują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | korkowałem |
| ty | korkowałeś |
| on / ona / ono | korkował |
| my | korkowaliśmy |
| wy | korkowaliście |
| oni / one | korkowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | korkowałam |
| ty | korkowałaś |
| on / ona / ono | korkowała |
| my | korkowałyśmy |
| wy | korkowałyście |
| oni / one | korkowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | korkowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę korkował |
| ty | będziesz korkował |
| on / ona / ono | będzie korkował |
| my | będziemy korkowali |
| wy | będziecie korkowali |
| oni / one | będą korkowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę korkowała |
| ty | będziesz korkowała |
| on / ona / ono | będzie korkowała |
| my | będziemy korkowały |
| wy | będziecie korkowały |
| oni / one | będą korkowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie korkowało |
Tryb rozkazujący
| ty | korkuj |
| my | korkujmy |
| wy | korkujcie |