Conjugation of kontrować
/kɔnˈtrɔ.vat͡ɕ/to double (to make a call that will double certain scoring points if the preceding bid becomes the contract) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | kontrować |
Czas teraźniejszy
| ja | kontruję |
| ty | kontrujesz |
| on / ona / ono | kontruje |
| my | kontrujemy |
| wy | kontrujecie |
| oni / one | kontrują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | kontrowałem |
| ty | kontrowałeś |
| on / ona / ono | kontrował |
| my | kontrowaliśmy |
| wy | kontrowaliście |
| oni / one | kontrowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | kontrowałam |
| ty | kontrowałaś |
| on / ona / ono | kontrowała |
| my | kontrowałyśmy |
| wy | kontrowałyście |
| oni / one | kontrowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | kontrowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę kontrował |
| ty | będziesz kontrował |
| on / ona / ono | będzie kontrował |
| my | będziemy kontrowali |
| wy | będziecie kontrowali |
| oni / one | będą kontrowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę kontrowała |
| ty | będziesz kontrowała |
| on / ona / ono | będzie kontrowała |
| my | będziemy kontrowały |
| wy | będziecie kontrowały |
| oni / one | będą kontrowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie kontrowało |
Tryb rozkazujący
| ty | kontruj |
| my | kontrujmy |
| wy | kontrujcie |