Conjugation of kooptować
kɔ.ɔpˈtɔ.vat͡ɕdokonywać kooptacji, uzupełniać skład decyzją samych jego członków Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | kooptować |
Czas teraźniejszy
| ja | kooptuję |
| ty | kooptujesz |
| on / ona / ono | kooptuje |
| my | kooptujemy |
| wy | kooptujecie |
| oni / one | kooptują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | kooptowałem |
| ty | kooptowałeś |
| on / ona / ono | kooptował |
| my | kooptowaliśmy |
| wy | kooptowaliście |
| oni / one | kooptowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | kooptowałam |
| ty | kooptowałaś |
| on / ona / ono | kooptowała |
| my | kooptowałyśmy |
| wy | kooptowałyście |
| oni / one | kooptowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | kooptowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę kooptował |
| ty | będziesz kooptował |
| on / ona / ono | będzie kooptował |
| my | będziemy kooptowali |
| wy | będziecie kooptowali |
| oni / one | będą kooptowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę kooptowała |
| ty | będziesz kooptowała |
| on / ona / ono | będzie kooptowała |
| my | będziemy kooptowały |
| wy | będziecie kooptowały |
| oni / one | będą kooptowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie kooptowało |
Tryb rozkazujący
| ty | kooptuj |
| my | kooptujmy |
| wy | kooptujcie |