Conjugation of konwojować
kɔn.vɔˈjɔ.vat͡ɕtowarzyszyć komuś lub czemuś w drodze w celu ochrony lub uniemożliwienia ucieczki Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | konwojować |
Czas teraźniejszy
| ja | konwojuję |
| ty | konwojujesz |
| on / ona / ono | konwojuje |
| my | konwojujemy |
| wy | konwojujecie |
| oni / one | konwojują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | konwojowałem |
| ty | konwojowałeś |
| on / ona / ono | konwojował |
| my | konwojowaliśmy |
| wy | konwojowaliście |
| oni / one | konwojowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | konwojowałam |
| ty | konwojowałaś |
| on / ona / ono | konwojowała |
| my | konwojowałyśmy |
| wy | konwojowałyście |
| oni / one | konwojowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | konwojowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę konwojował |
| ty | będziesz konwojował |
| on / ona / ono | będzie konwojował |
| my | będziemy konwojowali |
| wy | będziecie konwojowali |
| oni / one | będą konwojowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę konwojowała |
| ty | będziesz konwojowała |
| on / ona / ono | będzie konwojowała |
| my | będziemy konwojowały |
| wy | będziecie konwojowały |
| oni / one | będą konwojowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie konwojowało |
Tryb rozkazujący
| ty | konwojuj |
| my | konwojujmy |
| wy | konwojujcie |