Conjugation of konfrontować
kɔn.frɔnˈtɔ.vat͡ɕto bring face-to-face, to confront the defendant with the witnesses Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | konfrontować |
Czas teraźniejszy
| ja | konfrontuję |
| ty | konfrontujesz |
| on / ona / ono | konfrontuje |
| my | konfrontujemy |
| wy | konfrontujecie |
| oni / one | konfrontują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | konfrontowałem |
| ty | konfrontowałeś |
| on / ona / ono | konfrontował |
| my | konfrontowaliśmy |
| wy | konfrontowaliście |
| oni / one | konfrontowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | konfrontowałam |
| ty | konfrontowałaś |
| on / ona / ono | konfrontowała |
| my | konfrontowałyśmy |
| wy | konfrontowałyście |
| oni / one | konfrontowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | konfrontowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę konfrontował |
| ty | będziesz konfrontował |
| on / ona / ono | będzie konfrontował |
| my | będziemy konfrontowali |
| wy | będziecie konfrontowali |
| oni / one | będą konfrontowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę konfrontowała |
| ty | będziesz konfrontowała |
| on / ona / ono | będzie konfrontowała |
| my | będziemy konfrontowały |
| wy | będziecie konfrontowały |
| oni / one | będą konfrontowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie konfrontowało |
Tryb rozkazujący
| ty | konfrontuj |
| my | konfrontujmy |
| wy | konfrontujcie |