Conjugation of konfundować
kɔn.funˈdɔ.vat͡ɕpowodować, że ktoś czuje się zakłopotany lub zawstydzony Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | konfundować |
Czas teraźniejszy
| ja | konfunduję |
| ty | konfundujesz |
| on / ona / ono | konfunduje |
| my | konfundujemy |
| wy | konfundujecie |
| oni / one | konfundują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | konfundowałem |
| ty | konfundowałeś |
| on / ona / ono | konfundował |
| my | konfundowaliśmy |
| wy | konfundowaliście |
| oni / one | konfundowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | konfundowałam |
| ty | konfundowałaś |
| on / ona / ono | konfundowała |
| my | konfundowałyśmy |
| wy | konfundowałyście |
| oni / one | konfundowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | konfundowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę konfundował |
| ty | będziesz konfundował |
| on / ona / ono | będzie konfundował |
| my | będziemy konfundowali |
| wy | będziecie konfundowali |
| oni / one | będą konfundowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę konfundowała |
| ty | będziesz konfundowała |
| on / ona / ono | będzie konfundowała |
| my | będziemy konfundowały |
| wy | będziecie konfundowały |
| oni / one | będą konfundowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie konfundowało |
Tryb rozkazujący
| ty | konfunduj |
| my | konfundujmy |
| wy | konfundujcie |