Conjugation of konkurować
kɔŋ.kuˈrɔ.vat͡ɕrobić konkurencję, uczestniczyć w konkurencji, ubiegać się o pierwszeństwo Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | konkurować |
Czas teraźniejszy
| ja | konkuruję |
| ty | konkurujesz |
| on / ona / ono | konkuruje |
| my | konkurujemy |
| wy | konkurujecie |
| oni / one | konkurują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | konkurowałem |
| ty | konkurowałeś |
| on / ona / ono | konkurował |
| my | konkurowaliśmy |
| wy | konkurowaliście |
| oni / one | konkurowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | konkurowałam |
| ty | konkurowałaś |
| on / ona / ono | konkurowała |
| my | konkurowałyśmy |
| wy | konkurowałyście |
| oni / one | konkurowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | konkurowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę konkurował |
| ty | będziesz konkurował |
| on / ona / ono | będzie konkurował |
| my | będziemy konkurowali |
| wy | będziecie konkurowali |
| oni / one | będą konkurowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę konkurowała |
| ty | będziesz konkurowała |
| on / ona / ono | będzie konkurowała |
| my | będziemy konkurowały |
| wy | będziecie konkurowały |
| oni / one | będą konkurowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie konkurowało |
Tryb rozkazujący
| ty | konkuruj |
| my | konkurujmy |
| wy | konkurujcie |