Conjugation of kompilować
kɔm.piˈlɔ.vat͡ɕprzetwarzać kod źródłowy programu (napisany w języku programowania wysokiego poziomu) na kod wykonywalny lub pośredni, który może zostać uruchomiony przez komputer; posługiwać się kompilatorem Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | kompilować |
Czas teraźniejszy
| ja | kompiluję |
| ty | kompilujesz |
| on / ona / ono | kompiluje |
| my | kompilujemy |
| wy | kompilujecie |
| oni / one | kompilują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | kompilowałem |
| ty | kompilowałeś |
| on / ona / ono | kompilował |
| my | kompilowaliśmy |
| wy | kompilowaliście |
| oni / one | kompilowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | kompilowałam |
| ty | kompilowałaś |
| on / ona / ono | kompilowała |
| my | kompilowałyśmy |
| wy | kompilowałyście |
| oni / one | kompilowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | kompilowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę kompilował |
| ty | będziesz kompilował |
| on / ona / ono | będzie kompilował |
| my | będziemy kompilowali |
| wy | będziecie kompilowali |
| oni / one | będą kompilowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę kompilowała |
| ty | będziesz kompilowała |
| on / ona / ono | będzie kompilowała |
| my | będziemy kompilowały |
| wy | będziecie kompilowały |
| oni / one | będą kompilowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie kompilowało |
Tryb rozkazujący
| ty | kompiluj |
| my | kompilujmy |
| wy | kompilujcie |