Conjugation of komplementować
kɔm.plɛ.mɛnˈtɔ.vat͡ɕwyrażać uznanie; prawić komplementy Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | komplementować |
Czas teraźniejszy
| ja | komplementuję |
| ty | komplementujesz |
| on / ona / ono | komplementuje |
| my | komplementujemy |
| wy | komplementujecie |
| oni / one | komplementują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | komplementowałem |
| ty | komplementowałeś |
| on / ona / ono | komplementował |
| my | komplementowaliśmy |
| wy | komplementowaliście |
| oni / one | komplementowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | komplementowałam |
| ty | komplementowałaś |
| on / ona / ono | komplementowała |
| my | komplementowałyśmy |
| wy | komplementowałyście |
| oni / one | komplementowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | komplementowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę komplementował |
| ty | będziesz komplementował |
| on / ona / ono | będzie komplementował |
| my | będziemy komplementowali |
| wy | będziecie komplementowali |
| oni / one | będą komplementowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę komplementowała |
| ty | będziesz komplementowała |
| on / ona / ono | będzie komplementowała |
| my | będziemy komplementowały |
| wy | będziecie komplementowały |
| oni / one | będą komplementowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie komplementowało |
Tryb rozkazujący
| ty | komplementuj |
| my | komplementujmy |
| wy | komplementujcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.