Conjugation of kompletować
kɔm.plɛˈtɔ.vat͡ɕuzupełniać zbiór przedmiotów, grupę ludzi itp. w celu uzyskania kompletu Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | kompletować |
Czas teraźniejszy
| ja | kompletuję |
| ty | kompletujesz |
| on / ona / ono | kompletuje |
| my | kompletujemy |
| wy | kompletujecie |
| oni / one | kompletują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | kompletowałem |
| ty | kompletowałeś |
| on / ona / ono | kompletował |
| my | kompletowaliśmy |
| wy | kompletowaliście |
| oni / one | kompletowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | kompletowałam |
| ty | kompletowałaś |
| on / ona / ono | kompletowała |
| my | kompletowałyśmy |
| wy | kompletowałyście |
| oni / one | kompletowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | kompletowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę kompletował |
| ty | będziesz kompletował |
| on / ona / ono | będzie kompletował |
| my | będziemy kompletowali |
| wy | będziecie kompletowali |
| oni / one | będą kompletowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę kompletowała |
| ty | będziesz kompletowała |
| on / ona / ono | będzie kompletowała |
| my | będziemy kompletowały |
| wy | będziecie kompletowały |
| oni / one | będą kompletowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie kompletowało |
Tryb rozkazujący
| ty | kompletuj |
| my | kompletujmy |
| wy | kompletujcie |