Conjugation of kończyć
ˈkɔɲ.t͡ʂɘt͡ɕdawać jako wynik, powodować, mieć konsekwencję Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | kończyć |
Czas teraźniejszy
| ja | kończę |
| ty | kończysz |
| on / ona / ono | kończy |
| my | kończymy |
| wy | kończycie |
| oni / one | kończą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | kończyłem |
| ty | kończyłeś |
| on / ona / ono | kończył |
| my | kończyliśmy |
| wy | kończyliście |
| oni / one | kończyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | kończyłam |
| ty | kończyłaś |
| on / ona / ono | kończyła |
| my | kończyłyśmy |
| wy | kończyłyście |
| oni / one | kończyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | kończyło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę kończył |
| ty | będziesz kończył |
| on / ona / ono | będzie kończył |
| my | będziemy kończyli |
| wy | będziecie kończyli |
| oni / one | będą kończyli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę kończyła |
| ty | będziesz kończyła |
| on / ona / ono | będzie kończyła |
| my | będziemy kończyły |
| wy | będziecie kończyły |
| oni / one | będą kończyły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie kończyło |
Tryb rozkazujący
| ty | kończ |
| my | kończmy |
| wy | kończcie |