Conjugation of klamrować
/klamˈrɔ.vat͡ɕ/to clamp (to put clamps or buckles on something; to fasten a clasp or buckles) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | klamrować |
Czas teraźniejszy
| ja | klamruję |
| ty | klamrujesz |
| on / ona / ono | klamruje |
| my | klamrujemy |
| wy | klamrujecie |
| oni / one | klamrują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | klamrowałem |
| ty | klamrowałeś |
| on / ona / ono | klamrował |
| my | klamrowaliśmy |
| wy | klamrowaliście |
| oni / one | klamrowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | klamrowałam |
| ty | klamrowałaś |
| on / ona / ono | klamrowała |
| my | klamrowałyśmy |
| wy | klamrowałyście |
| oni / one | klamrowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | klamrowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę klamrował |
| ty | będziesz klamrował |
| on / ona / ono | będzie klamrował |
| my | będziemy klamrowali |
| wy | będziecie klamrowali |
| oni / one | będą klamrowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę klamrowała |
| ty | będziesz klamrowała |
| on / ona / ono | będzie klamrowała |
| my | będziemy klamrowały |
| wy | będziecie klamrowały |
| oni / one | będą klamrowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie klamrowało |
Tryb rozkazujący
| ty | klamruj |
| my | klamrujmy |
| wy | klamrujcie |