Conjugation of klapać
ˈkla.pat͡ɕto plop down (to put down something in a heavy way) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | klapać |
Czas teraźniejszy
| ja | klapię |
| ty | klapiesz |
| on / ona / ono | klapie |
| my | klapiemy |
| wy | klapiecie |
| oni / one | klapią |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | klapałem |
| ty | klapałeś |
| on / ona / ono | klapał |
| my | klapaliśmy |
| wy | klapaliście |
| oni / one | klapali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | klapałam |
| ty | klapałaś |
| on / ona / ono | klapała |
| my | klapałyśmy |
| wy | klapałyście |
| oni / one | klapały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | klapało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę klapał |
| ty | będziesz klapał |
| on / ona / ono | będzie klapał |
| my | będziemy klapali |
| wy | będziecie klapali |
| oni / one | będą klapali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę klapała |
| ty | będziesz klapała |
| on / ona / ono | będzie klapała |
| my | będziemy klapały |
| wy | będziecie klapały |
| oni / one | będą klapały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie klapało |
Tryb rozkazujący
| ty | klap |
| my | klapmy |
| wy | klapcie |