Conjugation of intonować
/in.tɔˈnɔ.vat͡ɕ/zaczynać śpiewać dając sygnał do zbiorowego śpiewu Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | intonować |
Czas teraźniejszy
| ja | intonuję |
| ty | intonujesz |
| on / ona / ono | intonuje |
| my | intonujemy |
| wy | intonujecie |
| oni / one | intonują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | intonowałem |
| ty | intonowałeś |
| on / ona / ono | intonował |
| my | intonowaliśmy |
| wy | intonowaliście |
| oni / one | intonowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | intonowałam |
| ty | intonowałaś |
| on / ona / ono | intonowała |
| my | intonowałyśmy |
| wy | intonowałyście |
| oni / one | intonowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | intonowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę intonował |
| ty | będziesz intonował |
| on / ona / ono | będzie intonował |
| my | będziemy intonowali |
| wy | będziecie intonowali |
| oni / one | będą intonowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę intonowała |
| ty | będziesz intonowała |
| on / ona / ono | będzie intonowała |
| my | będziemy intonowały |
| wy | będziecie intonowały |
| oni / one | będą intonowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie intonowało |
Tryb rozkazujący
| ty | intonuj |
| my | intonujmy |
| wy | intonujcie |