Conjugation of intrygować
/in.trɘˈɡɔ.vat͡ɕ/wzbudzać zainteresowanie, zaciekawienie, dawać do myślenia Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | intrygować |
Czas teraźniejszy
| ja | intryguję |
| ty | intrygujesz |
| on / ona / ono | intryguje |
| my | intrygujemy |
| wy | intrygujecie |
| oni / one | intrygują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | intrygowałem |
| ty | intrygowałeś |
| on / ona / ono | intrygował |
| my | intrygowaliśmy |
| wy | intrygowaliście |
| oni / one | intrygowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | intrygowałam |
| ty | intrygowałaś |
| on / ona / ono | intrygowała |
| my | intrygowałyśmy |
| wy | intrygowałyście |
| oni / one | intrygowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | intrygowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę intrygował |
| ty | będziesz intrygował |
| on / ona / ono | będzie intrygował |
| my | będziemy intrygowali |
| wy | będziecie intrygowali |
| oni / one | będą intrygowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę intrygowała |
| ty | będziesz intrygowała |
| on / ona / ono | będzie intrygowała |
| my | będziemy intrygowały |
| wy | będziecie intrygowały |
| oni / one | będą intrygowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie intrygowało |
Tryb rozkazujący
| ty | intryguj |
| my | intrygujmy |
| wy | intrygujcie |