Conjugation of ironizować
i.rɔ.ɲiˈzɔ.vat͡ɕmówić o czymś w sposób ironiczny / z ironią Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | ironizować |
Czas teraźniejszy
| ja | ironizuję |
| ty | ironizujesz |
| on / ona / ono | ironizuje |
| my | ironizujemy |
| wy | ironizujecie |
| oni / one | ironizują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ironizowałem |
| ty | ironizowałeś |
| on / ona / ono | ironizował |
| my | ironizowaliśmy |
| wy | ironizowaliście |
| oni / one | ironizowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ironizowałam |
| ty | ironizowałaś |
| on / ona / ono | ironizowała |
| my | ironizowałyśmy |
| wy | ironizowałyście |
| oni / one | ironizowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ironizowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę ironizował |
| ty | będziesz ironizował |
| on / ona / ono | będzie ironizował |
| my | będziemy ironizowali |
| wy | będziecie ironizowali |
| oni / one | będą ironizowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę ironizowała |
| ty | będziesz ironizowała |
| on / ona / ono | będzie ironizowała |
| my | będziemy ironizowały |
| wy | będziecie ironizowały |
| oni / one | będą ironizowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie ironizowało |
Tryb rozkazujący
| ty | ironizuj |
| my | ironizujmy |
| wy | ironizujcie |