Conjugation of iść
ˈiɕt͡ɕporuszać się, zmieniać swoje położenie za pomocą nóg, nie tracąc przy tym ani na chwilę kontaktu z podłożem Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | iść |
Czas teraźniejszy
| ja | idę |
| ty | idziesz |
| on / ona / ono | idzie |
| my | idziemy |
| wy | idziecie |
| oni / one | idą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | szedłem |
| ty | szedłeś |
| on / ona / ono | szedł |
| my | szliśmy |
| wy | szliście |
| oni / one | szli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | szłam |
| ty | szłaś |
| on / ona / ono | szła |
| my | szłyśmy |
| wy | szłyście |
| oni / one | szły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | szło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę szedł |
| ty | będziesz szedł |
| on / ona / ono | będzie szedł |
| my | będziemy szli |
| wy | będziecie szli |
| oni / one | będą szli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę szła |
| ty | będziesz szła |
| on / ona / ono | będzie szła |
| my | będziemy szły |
| wy | będziecie szły |
| oni / one | będą szły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie szło |
Tryb rozkazujący
| ty | idź |
| my | idźmy |
| wy | idźcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.