Conjugation of internować
in.tɛrˈnɔ.vat͡ɕosadzać w obozach rozbrojone wojska, biorące udział w wojnie, które przekroczyły granicę państwa neutralnego Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | internować |
Czas teraźniejszy
| ja | internuję |
| ty | internujesz |
| on / ona / ono | internuje |
| my | internujemy |
| wy | internujecie |
| oni / one | internują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | internowałem |
| ty | internowałeś |
| on / ona / ono | internował |
| my | internowaliśmy |
| wy | internowaliście |
| oni / one | internowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | internowałam |
| ty | internowałaś |
| on / ona / ono | internowała |
| my | internowałyśmy |
| wy | internowałyście |
| oni / one | internowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | internowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę internował |
| ty | będziesz internował |
| on / ona / ono | będzie internował |
| my | będziemy internowali |
| wy | będziecie internowali |
| oni / one | będą internowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę internowała |
| ty | będziesz internowała |
| on / ona / ono | będzie internowała |
| my | będziemy internowały |
| wy | będziecie internowały |
| oni / one | będą internowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie internowało |
Tryb rozkazujący
| ty | internuj |
| my | internujmy |
| wy | internujcie |