HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← dziurawić — definición

Conjugation of dziurawić

Regular CEFR B2
/d͡ʑuˈra.vit͡ɕ/

robić dziury w czymś Ver definición completa →

Aspekt niedokonany

Bezokolicznik
dziurawić
Czas teraźniejszy
ja dziurawię
ty dziurawisz
on / ona / ono dziurawi
my dziurawimy
wy dziurawicie
oni / one dziurawią
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja dziurawiłem
ty dziurawiłeś
on / ona / ono dziurawił
my dziurawiliśmy
wy dziurawiliście
oni / one dziurawili
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja dziurawiłam
ty dziurawiłaś
on / ona / ono dziurawiła
my dziurawiłyśmy
wy dziurawiłyście
oni / one dziurawiły
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono dziurawiło
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
ja będę dziurawił
ty będziesz dziurawił
on / ona / ono będzie dziurawił
my będziemy dziurawili
wy będziecie dziurawili
oni / one będą dziurawili
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
ja będę dziurawiła
ty będziesz dziurawiła
on / ona / ono będzie dziurawiła
my będziemy dziurawiły
wy będziecie dziurawiły
oni / one będą dziurawiły
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
ono będzie dziurawiło
Tryb rozkazujący
ty dziuraw
my dziurawmy
wy dziurawcie

Más conjugaciones

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary