HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← dziurawić — definition

Conjugation of dziurawić

Regular CEFR B2
d͡ʑuˈra.vit͡ɕ

robić dziury w czymś Ver definición completa →

Aspekt niedokonany

Bezokolicznik
dziurawić
Czas teraźniejszy
ja dziurawię
ty dziurawisz
on / ona / ono dziurawi
my dziurawimy
wy dziurawicie
oni / one dziurawią
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja dziurawiłem
ty dziurawiłeś
on / ona / ono dziurawił
my dziurawiliśmy
wy dziurawiliście
oni / one dziurawili
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja dziurawiłam
ty dziurawiłaś
on / ona / ono dziurawiła
my dziurawiłyśmy
wy dziurawiłyście
oni / one dziurawiły
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono dziurawiło
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
ja będę dziurawił
ty będziesz dziurawił
on / ona / ono będzie dziurawił
my będziemy dziurawili
wy będziecie dziurawili
oni / one będą dziurawili
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
ja będę dziurawiła
ty będziesz dziurawiła
on / ona / ono będzie dziurawiła
my będziemy dziurawiły
wy będziecie dziurawiły
oni / one będą dziurawiły
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
ono będzie dziurawiło
Tryb rozkazujący
ty dziuraw
my dziurawmy
wy dziurawcie

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary