Conjugation of dziwaczeć
d͡ʑiˈva.t͡ʂɛt͡ɕstawać się dziwakiem, człowiekiem o nietypowych, dziwnych przyzwyczajeniach Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | dziwaczeć |
Czas teraźniejszy
| ja | dziwaczeję |
| ty | dziwaczejesz |
| on / ona / ono | dziwaczeje |
| my | dziwaczejemy |
| wy | dziwaczejecie |
| oni / one | dziwaczeją |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dziwaczałem |
| ty | dziwaczałeś |
| on / ona / ono | dziwaczał |
| my | dziwaczeliśmy |
| wy | dziwaczeliście |
| oni / one | dziwaczeli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dziwaczałam |
| ty | dziwaczałaś |
| on / ona / ono | dziwaczała |
| my | dziwaczałyśmy |
| wy | dziwaczałyście |
| oni / one | dziwaczały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dziwaczało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę dziwaczał |
| ty | będziesz dziwaczał |
| on / ona / ono | będzie dziwaczał |
| my | będziemy dziwaczeli |
| wy | będziecie dziwaczeli |
| oni / one | będą dziwaczeli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę dziwaczała |
| ty | będziesz dziwaczała |
| on / ona / ono | będzie dziwaczała |
| my | będziemy dziwaczały |
| wy | będziecie dziwaczały |
| oni / one | będą dziwaczały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie dziwaczało |
Tryb rozkazujący
| ty | dziwaczej |
| my | dziwaczejmy |
| wy | dziwaczejcie |