Conjugation of dziarać
ˈd͡ʑa.rat͡ɕrobić sobie tatuaż na jakiejś części ciała Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | dziarać |
Czas teraźniejszy
| ja | dziaram |
| ty | dziarasz |
| on / ona / ono | dziara |
| my | dziaramy |
| wy | dziaracie |
| oni / one | dziarają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dziarałem |
| ty | dziarałeś |
| on / ona / ono | dziarał |
| my | dziaraliśmy |
| wy | dziaraliście |
| oni / one | dziarali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dziarałam |
| ty | dziarałaś |
| on / ona / ono | dziarała |
| my | dziarałyśmy |
| wy | dziarałyście |
| oni / one | dziarały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dziarało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę dziarał |
| ty | będziesz dziarał |
| on / ona / ono | będzie dziarał |
| my | będziemy dziarali |
| wy | będziecie dziarali |
| oni / one | będą dziarali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę dziarała |
| ty | będziesz dziarała |
| on / ona / ono | będzie dziarała |
| my | będziemy dziarały |
| wy | będziecie dziarały |
| oni / one | będą dziarały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie dziarało |
Tryb rozkazujący
| ty | dziaraj |
| my | dziarajmy |
| wy | dziarajcie |