Conjugation of dziczyć
ˈd͡ʑi.t͡ʂɘt͡ɕto reclude, to seclude, to withdraw from society Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | dziczyć |
Czas teraźniejszy
| ja | dziczę |
| ty | dziczysz |
| on / ona / ono | dziczy |
| my | dziczymy |
| wy | dziczycie |
| oni / one | dziczą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dziczyłem |
| ty | dziczyłeś |
| on / ona / ono | dziczył |
| my | dziczyliśmy |
| wy | dziczyliście |
| oni / one | dziczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dziczyłam |
| ty | dziczyłaś |
| on / ona / ono | dziczyła |
| my | dziczyłyśmy |
| wy | dziczyłyście |
| oni / one | dziczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dziczyło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę dziczył |
| ty | będziesz dziczył |
| on / ona / ono | będzie dziczył |
| my | będziemy dziczyli |
| wy | będziecie dziczyli |
| oni / one | będą dziczyli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę dziczyła |
| ty | będziesz dziczyła |
| on / ona / ono | będzie dziczyła |
| my | będziemy dziczyły |
| wy | będziecie dziczyły |
| oni / one | będą dziczyły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie dziczyło |
Tryb rozkazujący
| ty | dzicz |
| my | dziczmy |
| wy | dziczcie |