Conjugation of dyktować
/dɘkˈtɔ.vat͡ɕ/mówić lub odczytywać tekst komuś, by go zapisał Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | dyktować |
Czas teraźniejszy
| ja | dyktuję |
| ty | dyktujesz |
| on / ona / ono | dyktuje |
| my | dyktujemy |
| wy | dyktujecie |
| oni / one | dyktują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dyktowałem |
| ty | dyktowałeś |
| on / ona / ono | dyktował |
| my | dyktowaliśmy |
| wy | dyktowaliście |
| oni / one | dyktowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dyktowałam |
| ty | dyktowałaś |
| on / ona / ono | dyktowała |
| my | dyktowałyśmy |
| wy | dyktowałyście |
| oni / one | dyktowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dyktowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę dyktował |
| ty | będziesz dyktował |
| on / ona / ono | będzie dyktował |
| my | będziemy dyktowali |
| wy | będziecie dyktowali |
| oni / one | będą dyktowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę dyktowała |
| ty | będziesz dyktowała |
| on / ona / ono | będzie dyktowała |
| my | będziemy dyktowały |
| wy | będziecie dyktowały |
| oni / one | będą dyktowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie dyktowało |
Tryb rozkazujący
| ty | dyktuj |
| my | dyktujmy |
| wy | dyktujcie |