HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← dymić — definition

Conjugation of dymić

Regular CEFR B1
ˈdɘ.mit͡ɕ

szukać okazji do bójki Ver definición completa →

Aspekt niedokonany

Bezokolicznik
dymić
Czas teraźniejszy
ja dymię
ty dymisz
on / ona / ono dymi
my dymimy
wy dymicie
oni / one dymią
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja dymiłem
ty dymiłeś
on / ona / ono dymił
my dymiliśmy
wy dymiliście
oni / one dymili
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja dymiłam
ty dymiłaś
on / ona / ono dymiła
my dymiłyśmy
wy dymiłyście
oni / one dymiły
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono dymiło
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
ja będę dymił
ty będziesz dymił
on / ona / ono będzie dymił
my będziemy dymili
wy będziecie dymili
oni / one będą dymili
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
ja będę dymiła
ty będziesz dymiła
on / ona / ono będzie dymiła
my będziemy dymiły
wy będziecie dymiły
oni / one będą dymiły
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
ono będzie dymiło
Tryb rozkazujący
ty dym
my dymmy
wy dymcie

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary