HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← dymić — definición

Conjugation of dymić

Regular CEFR B1
/ˈdɘ.mit͡ɕ/

szukać okazji do bójki Ver definición completa →

Aspekt niedokonany

Bezokolicznik
dymić
Czas teraźniejszy
ja dymię
ty dymisz
on / ona / ono dymi
my dymimy
wy dymicie
oni / one dymią
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja dymiłem
ty dymiłeś
on / ona / ono dymił
my dymiliśmy
wy dymiliście
oni / one dymili
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja dymiłam
ty dymiłaś
on / ona / ono dymiła
my dymiłyśmy
wy dymiłyście
oni / one dymiły
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono dymiło
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
ja będę dymił
ty będziesz dymił
on / ona / ono będzie dymił
my będziemy dymili
wy będziecie dymili
oni / one będą dymili
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
ja będę dymiła
ty będziesz dymiła
on / ona / ono będzie dymiła
my będziemy dymiły
wy będziecie dymiły
oni / one będą dymiły
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
ono będzie dymiło
Tryb rozkazujący
ty dym
my dymmy
wy dymcie

Más conjugaciones

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary