Conjugation of dyndolić
dɘnˈdɔ.lit͡ɕto butcher; to bang (to play a musical instrument poorly) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | dyndolić |
Czas teraźniejszy
| ja | dyndolę |
| ty | dyndolisz |
| on / ona / ono | dyndoli |
| my | dyndolimy |
| wy | dyndolicie |
| oni / one | dyndolą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dyndoliłem |
| ty | dyndoliłeś |
| on / ona / ono | dyndolił |
| my | dyndoliliśmy |
| wy | dyndoliliście |
| oni / one | dyndolili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dyndoliłam |
| ty | dyndoliłaś |
| on / ona / ono | dyndoliła |
| my | dyndoliłyśmy |
| wy | dyndoliłyście |
| oni / one | dyndoliły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dyndoliło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę dyndolił |
| ty | będziesz dyndolił |
| on / ona / ono | będzie dyndolił |
| my | będziemy dyndolili |
| wy | będziecie dyndolili |
| oni / one | będą dyndolili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę dyndoliła |
| ty | będziesz dyndoliła |
| on / ona / ono | będzie dyndoliła |
| my | będziemy dyndoliły |
| wy | będziecie dyndoliły |
| oni / one | będą dyndoliły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie dyndoliło |
Tryb rozkazujący
| ty | dyndol |
| my | dyndolmy |
| wy | dyndolcie |