Conjugation of dowieźć
ˈdɔ.vjɛɕt͡ɕto deliver (to produce what is expected or required) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | dowieźć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dowiozłem |
| ty | dowiozłeś |
| on / ona / ono | dowiózł |
| my | dowieźliśmy |
| wy | dowieźliście |
| oni / one | dowieźli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dowiozłam |
| ty | dowiozłaś |
| on / ona / ono | dowiozła |
| my | dowiozłyśmy |
| wy | dowiozłyście |
| oni / one | dowiozły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dowiozło |
Czas przyszły
| ja | dowiozę |
| ty | dowieziesz |
| on / ona / ono | dowiezie |
| my | dowieziemy |
| wy | dowieziecie |
| oni / one | dowiozą |
Tryb rozkazujący
| ty | dowieź |
| my | dowieźmy |
| wy | dowieźcie |