HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← dokuczać — definition

Conjugation of dokuczać

Regular CEFR C2
dɔˈku.t͡ʂat͡ɕ

sprawiać przykrość, kłopoty lub ból Ver definición completa →

Aspekt niedokonany

Bezokolicznik
dokuczać
Czas teraźniejszy
ja dokuczam
ty dokuczasz
on / ona / ono dokucza
my dokuczamy
wy dokuczacie
oni / one dokuczają
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja dokuczałem
ty dokuczałeś
on / ona / ono dokuczał
my dokuczaliśmy
wy dokuczaliście
oni / one dokuczali
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja dokuczałam
ty dokuczałaś
on / ona / ono dokuczała
my dokuczałyśmy
wy dokuczałyście
oni / one dokuczały
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono dokuczało
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
ja będę dokuczał
ty będziesz dokuczał
on / ona / ono będzie dokuczał
my będziemy dokuczali
wy będziecie dokuczali
oni / one będą dokuczali
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
ja będę dokuczała
ty będziesz dokuczała
on / ona / ono będzie dokuczała
my będziemy dokuczały
wy będziecie dokuczały
oni / one będą dokuczały
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
ono będzie dokuczało
Tryb rozkazujący
ty dokuczaj
my dokuczajmy
wy dokuczajcie

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary