Conjugation of dokupić
dɔˈku.pit͡ɕto take an additional card after the cards have been distributed to each participant in the game Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | dokupić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dokupiłem |
| ty | dokupiłeś |
| on / ona / ono | dokupił |
| my | dokupiliśmy |
| wy | dokupiliście |
| oni / one | dokupili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dokupiłam |
| ty | dokupiłaś |
| on / ona / ono | dokupiła |
| my | dokupiłyśmy |
| wy | dokupiłyście |
| oni / one | dokupiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dokupiło |
Czas przyszły
| ja | dokupię |
| ty | dokupisz |
| on / ona / ono | dokupi |
| my | dokupimy |
| wy | dokupicie |
| oni / one | dokupią |
Tryb rozkazujący
| ty | dokup |
| my | dokupmy |
| wy | dokupcie |