Conjugation of dokręcić
dɔˈkrɛɲ.t͡ɕit͡ɕto change direction in the final stage of flight to some place by flying and rotating around one's axis Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | dokręcić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dokręciłem |
| ty | dokręciłeś |
| on / ona / ono | dokręcił |
| my | dokręciliśmy |
| wy | dokręciliście |
| oni / one | dokręcili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dokręciłam |
| ty | dokręciłaś |
| on / ona / ono | dokręciła |
| my | dokręciłyśmy |
| wy | dokręciłyście |
| oni / one | dokręciły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dokręciło |
Czas przyszły
| ja | dokręcę |
| ty | dokręcisz |
| on / ona / ono | dokręci |
| my | dokręcimy |
| wy | dokręcicie |
| oni / one | dokręcą |
Tryb rozkazujący
| ty | dokręć |
| my | dokręćmy |
| wy | dokręćcie |