Conjugation of dogorzeć
dɔˈɡɔ.ʐɛt͡ɕto go out, to burn out, to stop burning Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | dogorzeć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dogorzałem |
| ty | dogorzałeś |
| on / ona / ono | dogorzał |
| my | dogorzeliśmy |
| wy | dogorzeliście |
| oni / one | dogorzeli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dogorzałam |
| ty | dogorzałaś |
| on / ona / ono | dogorzała |
| my | dogorzałyśmy |
| wy | dogorzałyście |
| oni / one | dogorzały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dogorzało |
Czas przyszły
| ja | dogorzeję |
| ty | dogorzejesz |
| on / ona / ono | dogorzeje |
| my | dogorzejemy |
| wy | dogorzejecie |
| oni / one | dogorzeją |
Tryb rozkazujący
| ty | dogorzej |
| my | dogorzejmy |
| wy | dogorzejcie |