Conjugation of dogryźć
ˈdɔ.ɡrɘɕt͡ɕto bite completely, to destroy by biting Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | dogryźć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dogryzłem |
| ty | dogryzłeś |
| on / ona / ono | dogryzł |
| my | dogryźliśmy |
| wy | dogryźliście |
| oni / one | dogryźli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dogryzłam |
| ty | dogryzłaś |
| on / ona / ono | dogryzła |
| my | dogryzłyśmy |
| wy | dogryzłyście |
| oni / one | dogryzły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dogryzło |
Czas przyszły
| ja | dogryzę |
| ty | dogryziesz |
| on / ona / ono | dogryzie |
| my | dogryziemy |
| wy | dogryziecie |
| oni / one | dogryzą |
Tryb rozkazujący
| ty | dogryź |
| my | dogryźmy |
| wy | dogryźcie |