Conjugation of dogarać
dɔˈɡa.rat͡ɕto languish, to waste away, to die slowly Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | dogarać |
Czas teraźniejszy
| ja | dogaram |
| ty | dogarasz |
| on / ona / ono | dogara |
| my | dogaramy |
| wy | dogaracie |
| oni / one | dogarają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dogarałem |
| ty | dogarałeś |
| on / ona / ono | dogarał |
| my | dogaraliśmy |
| wy | dogaraliście |
| oni / one | dogarali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dogarałam |
| ty | dogarałaś |
| on / ona / ono | dogarała |
| my | dogarałyśmy |
| wy | dogarałyście |
| oni / one | dogarały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dogarało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę dogarał |
| ty | będziesz dogarał |
| on / ona / ono | będzie dogarał |
| my | będziemy dogarali |
| wy | będziecie dogarali |
| oni / one | będą dogarali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę dogarała |
| ty | będziesz dogarała |
| on / ona / ono | będzie dogarała |
| my | będziemy dogarały |
| wy | będziecie dogarały |
| oni / one | będą dogarały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie dogarało |
Tryb rozkazujący
| ty | dogaraj |
| my | dogarajmy |
| wy | dogarajcie |