Conjugation of dogasić
/dɔˈɡa.ɕit͡ɕ/to extinguish completely, to cause to burn out Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | dogasić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dogasiłem |
| ty | dogasiłeś |
| on / ona / ono | dogasił |
| my | dogasiliśmy |
| wy | dogasiliście |
| oni / one | dogasili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dogasiłam |
| ty | dogasiłaś |
| on / ona / ono | dogasiła |
| my | dogasiłyśmy |
| wy | dogasiłyście |
| oni / one | dogasiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dogasiło |
Czas przyszły
| ja | dogaszę |
| ty | dogasisz |
| on / ona / ono | dogasi |
| my | dogasimy |
| wy | dogasicie |
| oni / one | dogaszą |
Tryb rozkazujący
| ty | dogaś |
| my | dogaśmy |
| wy | dogaście |