Conjugation of doganiać
dɔˈɡa.ɲat͡ɕścigając kogoś, bardzo zbliżać się do niego Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | doganiać |
Czas teraźniejszy
| ja | doganiam |
| ty | doganiasz |
| on / ona / ono | dogania |
| my | doganiamy |
| wy | doganiacie |
| oni / one | doganiają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | doganiałem |
| ty | doganiałeś |
| on / ona / ono | doganiał |
| my | doganialiśmy |
| wy | doganialiście |
| oni / one | doganiali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | doganiałam |
| ty | doganiałaś |
| on / ona / ono | doganiała |
| my | doganiałyśmy |
| wy | doganiałyście |
| oni / one | doganiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | doganiało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę doganiał |
| ty | będziesz doganiał |
| on / ona / ono | będzie doganiał |
| my | będziemy doganiali |
| wy | będziecie doganiali |
| oni / one | będą doganiali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę doganiała |
| ty | będziesz doganiała |
| on / ona / ono | będzie doganiała |
| my | będziemy doganiały |
| wy | będziecie doganiały |
| oni / one | będą doganiały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie doganiało |
Tryb rozkazujący
| ty | doganiaj |
| my | doganiajmy |
| wy | doganiajcie |