Conjugation of dodzwonić
dɔˈd͡zvɔ.ɲit͡ɕto get through to, to reach (especially by telephone) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | dodzwonić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dodzwoniłem |
| ty | dodzwoniłeś |
| on / ona / ono | dodzwonił |
| my | dodzwoniliśmy |
| wy | dodzwoniliście |
| oni / one | dodzwonili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dodzwoniłam |
| ty | dodzwoniłaś |
| on / ona / ono | dodzwoniła |
| my | dodzwoniłyśmy |
| wy | dodzwoniłyście |
| oni / one | dodzwoniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dodzwoniło |
Czas przyszły
| ja | dodzwonię |
| ty | dodzwonisz |
| on / ona / ono | dodzwoni |
| my | dodzwonimy |
| wy | dodzwonicie |
| oni / one | dodzwonią |
Tryb rozkazujący
| ty | dodzwoń |
| my | dodzwońmy |
| wy | dodzwońcie |