Conjugation of cofać
/ˈt͡sɔ.fat͡ɕ/przesuwać się do tyłu, wracać w poprzednie miejsce Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | cofać |
Czas teraźniejszy
| ja | cofam |
| ty | cofasz |
| on / ona / ono | cofa |
| my | cofamy |
| wy | cofacie |
| oni / one | cofają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | cofałem |
| ty | cofałeś |
| on / ona / ono | cofał |
| my | cofaliśmy |
| wy | cofaliście |
| oni / one | cofali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | cofałam |
| ty | cofałaś |
| on / ona / ono | cofała |
| my | cofałyśmy |
| wy | cofałyście |
| oni / one | cofały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | cofało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę cofał |
| ty | będziesz cofał |
| on / ona / ono | będzie cofał |
| my | będziemy cofali |
| wy | będziecie cofali |
| oni / one | będą cofali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę cofała |
| ty | będziesz cofała |
| on / ona / ono | będzie cofała |
| my | będziemy cofały |
| wy | będziecie cofały |
| oni / one | będą cofały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie cofało |
Tryb rozkazujący
| ty | cofaj |
| my | cofajmy |
| wy | cofajcie |