Conjugation of cucić
ˈt͡su.t͡ɕit͡ɕdoprowadzać do częściowego lub pełnego stanu poczytalności Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | cucić |
Czas teraźniejszy
| ja | cucę |
| ty | cucisz |
| on / ona / ono | cuci |
| my | cucimy |
| wy | cucicie |
| oni / one | cucą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | cuciłem |
| ty | cuciłeś |
| on / ona / ono | cucił |
| my | cuciliśmy |
| wy | cuciliście |
| oni / one | cucili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | cuciłam |
| ty | cuciłaś |
| on / ona / ono | cuciła |
| my | cuciłyśmy |
| wy | cuciłyście |
| oni / one | cuciły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | cuciło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę cucił |
| ty | będziesz cucił |
| on / ona / ono | będzie cucił |
| my | będziemy cucili |
| wy | będziecie cucili |
| oni / one | będą cucili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę cuciła |
| ty | będziesz cuciła |
| on / ona / ono | będzie cuciła |
| my | będziemy cuciły |
| wy | będziecie cuciły |
| oni / one | będą cuciły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie cuciło |
Tryb rozkazujący
| ty | cuć |
| my | cućmy |
| wy | cućcie |