Conjugation of cudować
t͡suˈdɔ.vat͡ɕrobić coś wymyślnego bez specjalnej potrzeby Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | cudować |
Czas teraźniejszy
| ja | cuduję |
| ty | cudujesz |
| on / ona / ono | cuduje |
| my | cudujemy |
| wy | cudujecie |
| oni / one | cudują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | cudowałem |
| ty | cudowałeś |
| on / ona / ono | cudował |
| my | cudowaliśmy |
| wy | cudowaliście |
| oni / one | cudowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | cudowałam |
| ty | cudowałaś |
| on / ona / ono | cudowała |
| my | cudowałyśmy |
| wy | cudowałyście |
| oni / one | cudowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | cudowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę cudował |
| ty | będziesz cudował |
| on / ona / ono | będzie cudował |
| my | będziemy cudowali |
| wy | będziecie cudowali |
| oni / one | będą cudowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę cudowała |
| ty | będziesz cudowała |
| on / ona / ono | będzie cudowała |
| my | będziemy cudowały |
| wy | będziecie cudowały |
| oni / one | będą cudowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie cudowało |
Tryb rozkazujący
| ty | cuduj |
| my | cudujmy |
| wy | cudujcie |