Conjugation of charczeć
ˈxar.t͡ʂɛt͡ɕgw. (Górny Śląsk) chrapać podczas snu Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | charczeć |
Czas teraźniejszy
| ja | charczę |
| ty | charczysz |
| on / ona / ono | charczy |
| my | charczymy |
| wy | charczycie |
| oni / one | charczą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | charczałem |
| ty | charczałeś |
| on / ona / ono | charczał |
| my | charczeliśmy |
| wy | charczeliście |
| oni / one | charczeli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | charczałam |
| ty | charczałaś |
| on / ona / ono | charczała |
| my | charczałyśmy |
| wy | charczałyście |
| oni / one | charczały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | charczało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę charczał |
| ty | będziesz charczał |
| on / ona / ono | będzie charczał |
| my | będziemy charczeli |
| wy | będziecie charczeli |
| oni / one | będą charczeli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę charczała |
| ty | będziesz charczała |
| on / ona / ono | będzie charczała |
| my | będziemy charczały |
| wy | będziecie charczały |
| oni / one | będą charczały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie charczało |
Tryb rozkazujący
| ty | charcz |
| my | charczmy |
| wy | charczcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.