HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← charkać — definición

Conjugation of charkać

Regular CEFR B1
/ˈxar.kat͡ɕ/

gw. (Górny Śląsk) pluć Ver definición completa →

Aspekt niedokonany

Bezokolicznik
charkać
Czas teraźniejszy
ja charkam
ty charkasz
on / ona / ono charka
my charkamy
wy charkacie
oni / one charkają
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja charkałem
ty charkałeś
on / ona / ono charkał
my charkaliśmy
wy charkaliście
oni / one charkali
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja charkałam
ty charkałaś
on / ona / ono charkała
my charkałyśmy
wy charkałyście
oni / one charkały
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono charkało
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
ja będę charkał
ty będziesz charkał
on / ona / ono będzie charkał
my będziemy charkali
wy będziecie charkali
oni / one będą charkali
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
ja będę charkała
ty będziesz charkała
on / ona / ono będzie charkała
my będziemy charkały
wy będziecie charkały
oni / one będą charkały
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
ono będzie charkało
Tryb rozkazujący
ty charkaj
my charkajmy
wy charkajcie

Más conjugaciones

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary