HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← charkać — definition

Conjugation of charkać

Regular CEFR B1
ˈxar.kat͡ɕ

gw. (Górny Śląsk) pluć Ver definición completa →

Aspekt niedokonany

Bezokolicznik
charkać
Czas teraźniejszy
ja charkam
ty charkasz
on / ona / ono charka
my charkamy
wy charkacie
oni / one charkają
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja charkałem
ty charkałeś
on / ona / ono charkał
my charkaliśmy
wy charkaliście
oni / one charkali
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja charkałam
ty charkałaś
on / ona / ono charkała
my charkałyśmy
wy charkałyście
oni / one charkały
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono charkało
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
ja będę charkał
ty będziesz charkał
on / ona / ono będzie charkał
my będziemy charkali
wy będziecie charkali
oni / one będą charkali
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
ja będę charkała
ty będziesz charkała
on / ona / ono będzie charkała
my będziemy charkały
wy będziecie charkały
oni / one będą charkały
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
ono będzie charkało
Tryb rozkazujący
ty charkaj
my charkajmy
wy charkajcie

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary