Conjugation of charkotać
/xarˈkɔ.tat͡ɕ/to growl (to make a low, raspy sound while operating) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | charkotać |
Czas teraźniejszy
| ja | charkoczę |
| ty | charkoczesz |
| on / ona / ono | charkocze |
| my | charkoczemy |
| wy | charkoczecie |
| oni / one | charkoczą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | charkotałem |
| ty | charkotałeś |
| on / ona / ono | charkotał |
| my | charkotaliśmy |
| wy | charkotaliście |
| oni / one | charkotali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | charkotałam |
| ty | charkotałaś |
| on / ona / ono | charkotała |
| my | charkotałyśmy |
| wy | charkotałyście |
| oni / one | charkotały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | charkotało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę charkotał |
| ty | będziesz charkotał |
| on / ona / ono | będzie charkotał |
| my | będziemy charkotali |
| wy | będziecie charkotali |
| oni / one | będą charkotali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę charkotała |
| ty | będziesz charkotała |
| on / ona / ono | będzie charkotała |
| my | będziemy charkotały |
| wy | będziecie charkotały |
| oni / one | będą charkotały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie charkotało |
Tryb rozkazujący
| ty | charkocz |
| my | charkoczmy |
| wy | charkoczcie |